Bericht van het Buiten IJ

Nog net voor oudjaar heeft de deelraad een nieuw beleid bekrachtigd, waaronder de bewoonde schepen aan de Noordelijke oever op het Buiten IJ eindelijk worden opgenomen in het woonschepen-bestand van Noord. 10 jaar nadat ze aan Noord werden toegevoegd.

Dit te bereiken, was de eerste doelstelling van het comité. Hierna moeten we nog zorgen dat onze woonschepen in het bestemmingsplan worden opgenomen. En, dat eventuele verplaatsingen alleen op vrijwillige basis gaan gebeuren.

Om misverstanden te voorkomen, de regeling ziet er in de praktijk zo uit:

niet eerder legaal genoemde woonschepen worden alsnog erkend, voorzover die:

• in 2002 zijn geteld en

• in 2002 door de eigenaar bewoond werden en

• dat in 2008 ook zijn

Dit geldt ook voor door koop opgevolgde eigenaars of voor vervangende woonschepen.

Voor de al vergunde schepen en hun bewoners verandert er niets.

bestemmingsplan

Van het bestemmingsplan komt een voorontwerp op z’n vroegst in mei, het definitief ontwerp pas eind van het jaar. Maak zo nodig gebruik van de inspraakmogelijkheden.

Denk niet dat het allemaal wel los zal lopen, want er zijn altijd walbewoners die zich in allerlei kronkels wentelen om alle woonschepen weg te krijgen. En daar de inspraakmogelijkheden voor gaan gebruiken.

Iemand die hier kort geleden een nieuw huis gekocht heeft, ontwierp een jaloerse brief aan het stadsdeel, waarin opnieuw werd gesteld dat scheepsbewoners alsnog moeten betalen voor de ligplaatsen. Dat de ligplaatsvergunning voor onze woningen ons onterecht 10 jaar is onthouden, wil hij niet weten.

Ook de nu al een jaar buitendienst staande dorpsraad heeft nog steeds overleg gehouden met het stadsdeel om onze schepen door welstandseisen aan hun eigen smaak aan te passen. Ze bedenken zelfs kleurvoorschriften. Eisen ook rioolaansluiting en maatregelen tegen brandgevaar, zwaarder dan op de wal nodig zijn.

De gespeelde zorg van walbewoners over ons welzijn -slechts een enkeling kijkt uit op onze schepen- is niet alleen een kleinzielige zucht om te bedisselen over hoe anderen moeten leven. Er worden bewust zoveel mogelijk problemen opgeworpen om het wonen op het water tegen te gaan. Vijfentwintig jaar geleden ging dat bij het vorige ontwerpbestemmingsplan al net zo.

brandveiligheid

Laat je niet gek maken. Er wordt vaak geschermd met brandvoorschriften. Maar die bestaan helemaal niet voor woonschepen. Er is geen topbesluit. Ieder brandweerkorps verzint ter plaatse zijn wenselijkheden. Op zich heel goed, als dat maar deskundig gebeurt. Maar de stommiteit is dat de brandweer in Amsterdam niet wil blussen met het water waar onze schepen in liggen. Mooier nog: de blusboot ligt bij de sluis aan de Noorder IJdijk. En de buitenwacht wil niet begrijpen hoe afdoende het is om bij brand de schepen los te gooien om brandoverslag te voorkomen.

rioolaansluiting

Laat je weer niet gek maken. Het Lozingsbesluit veronderstelde indertijd dat aansluiting van woonboten op het riool per 1 januari 2005 gerealiseerd zou zijn. Dat is helemaal misgelopen. Daarom is op Rijkswater nu een algemene maatregel van bestuur van kracht per 1 januari 2008: het Besluit lozing afvalwater huishoudens (afgekort ‘Bah’, echt waar, zo korten de ambtenaren het zelf af).

Dit besluit biedt de mogelijkheid dat in stedelijk gebied alsnog op z’n minst een resultaatsverplichting tussen waterbeheerder en gemeente afgesproken kan worden, om woonboten aan te sluiten op de riolering.

Voor woonboten op water in beheer bij Rijkswaterstaat is een subsidieregeling voor zo’n rioolaansluiting gepubliceerd in de Staatscourant van 18 december 2007. Geldig tot 2011, met mogelijke verlenging tot in 2017.

Aan de Durgerdammerdijk en Schellingwouderdijk is het riool òf afwezig òf veel meer dan 40 meter van de schepen verwijderd. Het Bah stelt dat het niet realistisch is om op grotere afstand dan 40 meter aansluiting te eisen en dat wordt ook niet afgedwongen. Overigens wordt een aansluiting op minstens € 8000,- per woonboot geschat (prijspeil 2007), de maximale subsidie dekt daarvan 25%.

omnummering

Het stadsdeel wil per erkend woonschip een eigen ‘huisnummer’ uitgeven. Daarbij werd gesteld dat inschrijving op een woonschip op het Buiten IJ pas mogelijk is nadat deze omnummering voor de schepen door het stadsdeel is vastgesteld.

Maar dat is niet juist.

Op basis van een verklaring van geen bezwaar van de waterbeheerder (zoals de ontheffing van Rijkswaterstaat) is GBA (Gemeentelijke Basis Administratie, voorheen het Bevolkingsregister) altijd al bereid geweest bewoners op hun woonschip in te schrijven. Velen hebben het al op die manier geregeld.

Het probleem is alleen dat bewoners zich daartoe tot het GBA op de Stadhouderskade moeten wenden, omdat op het Stadsdeelkantoor Noord deze regel tot op vandaag als enige stadsdeel niet zo wordt uitgevoerd. Met deze afschrikkingsmethode werd met oneigenlijke middelen een woonschepenbeleid gevoerd. Door deze verkeerde uitvoering hebben vele bewoners zich òf nooit, òf pas veel later op hun schip ingeschreven. Die fout wordt nu dus gerepareerd.

Over enige tijd komt er een controlerend huisbezoek aan boord van de Dienst Persoonsregistratie om te achterhalen of er wel gewoond wordt en door wie. Of zouden ze illegale migranten zoeken?

Wat betreft de omnummering zelf, hebben we voorgesteld ieder woonschip afzonderlijk een zo kort mogelijk eigen nummer te geven. Aan de Schellingwouderdijk een even nummer -bijvoorbeeld boven de 300- aan de Durgerdammerdijk oneven nummers vanaf 3. De ervaring van woonbootbewoners in andere stadsdelen die omnummering hebben ondergaan, is dat op die manier je post het best aankomt en je de minste kans loopt afgesloten te worden door UPC, Nuon of KPN omdat je verhuisd zou zijn.

Maar het stadsdeel heeft liever een combinatie van 3 cijfers (voor de steiger) met een letter (voor links of rechts) plus nog een cijfer (voor hoeveel voordekken je moet overlopen). Dat zou zo voorgeschreven staan in hun Handboek Vastgoed Registratie. Heel merkwaardig hoor, dat Amsterdam haar 2500 woonboten nog steeds behandelt als onroerend goed, terwijl een woonboot in alle wettelijk regelingen als roerend goed staat omschreven.

Onze postcode blijft hetzelfde, want die wordt niet door het stadsdeel vergeven.

schelpenpad

De centrale dorpsraad -verspreider van Het Zwaantje- heeft gemeend dat de dijk aantrekkelijker moet worden voor wandelaars. Er mag niet meer gefietst worden, dus geen asfalt. Daarom is het stadsdeel verteld dat de verzakte tegels die nog op de kruin van de dijk liggen, in Schellingwoude verwijderd kunnen worden en vervangen door schelpen. Ten oosten van de brug en in Durgerdam komt helemaal geen verharding terug, daar geeft gras de gewenste natuurlijke uitstraling. Bij regen over een kleidijk met schelpjes of gras scharrelen? Dat is glibberen. En steeds klei aan je schoenen.

De dorpsraad is van de voorkeur van een ondeskundige walbewoner uitgegaan, in plaats van eerst de bewoners te vragen wat er nodig is. Die dorpsraad krijgt jaarlijks subsidie voor bewoners participatie -€ 108.000,- voor 2008-, maar heeft geen boodschap aan honderd gezinnen op woonschepen die dagelijks over de dijk heen moeten.

Als comité hebben we bij het stadsdeel aangekaart dat er een veel zwaardere verharding nodig is op de veel belopen stukken. Bijvoorbeeld met Stelcon platen. De werkzaamheden beginnen half april. En het stadsdeel wil pas over 40 jaar bekijken of het vervangen moet worden. Voor de nieuwe dorpsraad de schone taak dit wanbeleid van de voorgangers te herstellen.

Geert Lewis