Zo is er de opmerking dat het best wel zo kan zijn dat er een ligplaatsvergunning is afgegeven, maar dat wil nog niet zeggen dat er ook de mogelijkheid zal zijn om daar een woonboot aan te leggen. Hiermee dekt de gemeente zich in tegen claims dat het onderhoud aan de ligplaats gedaan moet worden door de gemeente.
Formeel is het zo geregeld dat een overheid de beheerder of eigenaar van water moet aanspreken op het onderhoud of baggeren van het water. Betekent dit dat de gemeente zichzelf niet zal aanspreken? Een baggerende bewoner op gemeente water, moet daarvoor eigenlijk eerst een privaatrechtelijke toestemming hebben van de gemeente. De kade of schoeiing is meestal weer eigendom van de gemeente, die dan daarvoor weer wel verantwoordelijk blijft en gesteld kan worden.
De ambtelijke opvatting blijft dat een overheid alleen verantwoordelijk gesteld kan worden voor baggeren in het belang van waterafvoer, de waterkwaliteit of de waterweg voor scheepvaart. Niets over het water onder woonboten. Al gebeurt dat in de praktijk wel als er -groot- gevaar is voor schade aan de woonboot!
Op dit moment is er een ambtelijke verkenning naar hoe de gemeente in de toekomst zou kunnen baggeren onder woonboten. De kosten daarvan worden alvast geschat op € 70.000,- per woonboot. Bizar. Dus wordt er vanuit gegaan dat het handiger zou zijn om meerdere ligplaatsen tegelijk onder handen te nemen. Alle kosten voor de tijdelijke ligplaats (dat moet als een nieuw adres worden ingevoerd !) met de noodzakelijke licht-, gas-, water- en rioolvoorzieningen zouden voor de bootbewoner moeten komen. Heel meedenkend bij het gebrek aan vrije ligplaats mogelijkheden binnen Amsterdam. Deze uitgangspunten leveren al meer problemen op dan waar een oplossing voor werd gezocht.